Ξύπνησαν οι Έλληνες

"Ησυχία, οι Έλληνες κοιμούνται..." έγραφαν σε πανό Ισπανοί διαδηλωτές, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για την οικονομική κατάσταση της Ε.Ε.
"...αργήσαμε αλλά ξυπνήσαμε..." απαντούν με τη σειρά τους οι Έλληνες διαδηλωτές και ο Μίκης Θεοδωράκης. Κάλιο αργά, παρά αργότερα... :)
Το ζητούμενο όμως είναι αν πράγματι οι Έλληνες ξύπνησαν ή αν νομίζουν ότι ξύπνησαν...
Τελικά να τους πιστέψουμε; Ξύπνησαν στα αλήθεια; Ή μετά από καμιά 20ετία θα λένε πάλι "...τώρα ξυπνήσαμε στα αλήθεια..."
Ο ξύπνιος λαός, είναι ταπεινός λαός, προτείνει λύσεις και αφήνει κατά μέρος τις άσκοπες διαμαρτυρίες.
Ο ξύπνιος λαός, πιστεύει στον ένα και μοναδικό Θεό και προνοεί για το μέλλον, δεν είναι μάντης εκ των υστέρων.
Ο ξύπνιος λαός δεν ενδιαφέρεται μόνο για την ατομική καλοπέραση, αλλά ενδιαφέρεται για την κοινωνική ευημερία.
Ο ξύπνιος λαός, δε διαιρείται σε κόμματα, αλλά είναι ενωμένος στα καλά και στα κακά, στα εύκολα και στα δύσκολα. Είναι άτιμο να είμαστε Έλληνες μόνο στις επιτυχίες, ενώ στις αποτυχίες να λέμε "φταίνε οι άλλοι..."
Γιατί, μη μου πείτε ότι όσοι λένε "δεν τα φάγαμε μαζί", λένε όλοι αλήθεια! Ας πει λοιπόν ο κάθε ΈΛληνας, αν αγωνίσθηκε ενάντια στη διαφθορά του Σημίτη! Αλλά τι αγώνα να κάνει κάποιος ο οποίος έχει αποχαυνωθεί από τα χρήματα που εισέρευσαν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο και το μόνο που τον ένοιαζε ήταν πως θα αγοράσει ακριβό αυτοκίνητο!
Αλλά όπως στην περίοδο της χούντας, έτσι και τώρα: Κάποιοι καλούνται να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και κάποιοι πονηροί κοιτούν να εκμεταλλευτούν πολιτικά την κατάσταση...

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ

Τα θετικά που έχει αποκομίσει η Ελλάδα από τη συμμετοχή της στην Ε.Ε. είναι η ευημερία των πολιτών της σε υλικά αγαθά. Δεν υπάρχει λοιπόν γειτονιά της Ελλάδος, όπου να μην βλέπουμε την χαρακτηριστική πινακίδα συγχρηματοδότησης ενός έργου με κονδύλια της Ε.Ε., το οδικό δίκτυο της χώρας μας έχει εμφανώς βελτιωθεί (είτε με την επισκευή του ήδη υπάρχοντος είτε με την κατασκευή νέων αυτοκινητοδρόμων), ο Έλληνας πολίτης έχει τη δυνατότητα να ταξιδέψει σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. χωρίς να ταλαιπωρείται από χρονοβόρες διαδικασίες (όπως αντίστοιχα συμβαίνει και με τους πολίτες των άλλων χωρών), ενώ το κοινό νόμισμα (€) των χωρών-μελών διευκολύνει επίσης τόσο τις συναλλαγές όσο και την καθημερινότητα εκείνων που μπορούν να ταξιδεύουν.
Στα αρνητικά τη Ε.Ε. συγκαταλέγονται η κοινή νομοθεσία, η κοινή μεταναστευτική πολιτική και γενικά η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων των χωρών στα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. Οι ιδιαιτερότητες κάθε πολιτισμού δεν γίνονται σεβαστές ούτε προφυλάσσονται με την επιβολή κοινής νομοθεσίας. Κάθε χώρα έχει την δική της ιδιαίτερη ιστορική κληρονομιά, τους δικούς της θεσμούς και τις δικές της ξεχωριστές αξίες (π.χ. οι δεσμοί του κράτους με την θρησκεία, είναι διαφορετικοί στους Φιλανδούς απ’ ότι στους Έλληνες.) Επίσης δεν είναι δυνατόν οι χώρες της Ε.Ε. να έχουν κοινή μεταναστευτική πολιτική ενώ ταυτόχρονα να υφίστανται διαφορετικές συνέπειες από την μετανάστευση (κανένας π.χ. Αλβανός δεν μετανάστευσε π.χ στην Νορβηγία και είναι λογικό οι Νορβηγοί να μην συμμερίζονται τις φοβίες των Ελλήνων στο θέμα αυτό).
Συνοψίζοντας, θεωρώ ότι η Ε.Ε. ό,τι καλό είχε να κάνει, το έκανε. Από εδώ και πέρα, οποιαδήποτε εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σ’ αυτήν, θα αποβεί εις βάρος της (αλλά πλέον θα είναι αργά «είναι αργά για δάκρυα Στέλλα»).