"Ησυχία, οι Έλληνες κοιμούνται..." έγραφαν σε πανό Ισπανοί διαδηλωτές, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για την οικονομική κατάσταση της Ε.Ε.
"...αργήσαμε αλλά ξυπνήσαμε..." απαντούν με τη σειρά τους οι Έλληνες διαδηλωτές και ο Μίκης Θεοδωράκης. Κάλιο αργά, παρά αργότερα... :)
Το ζητούμενο όμως είναι αν πράγματι οι Έλληνες ξύπνησαν ή αν νομίζουν ότι ξύπνησαν...
Τελικά να τους πιστέψουμε; Ξύπνησαν στα αλήθεια; Ή μετά από καμιά 20ετία θα λένε πάλι "...τώρα ξυπνήσαμε στα αλήθεια..."
Ο ξύπνιος λαός, είναι ταπεινός λαός, προτείνει λύσεις και αφήνει κατά μέρος τις άσκοπες διαμαρτυρίες.
Ο ξύπνιος λαός, πιστεύει στον ένα και μοναδικό Θεό και προνοεί για το μέλλον, δεν είναι μάντης εκ των υστέρων.
Ο ξύπνιος λαός δεν ενδιαφέρεται μόνο για την ατομική καλοπέραση, αλλά ενδιαφέρεται για την κοινωνική ευημερία.
Ο ξύπνιος λαός, δε διαιρείται σε κόμματα, αλλά είναι ενωμένος στα καλά και στα κακά, στα εύκολα και στα δύσκολα. Είναι άτιμο να είμαστε Έλληνες μόνο στις επιτυχίες, ενώ στις αποτυχίες να λέμε "φταίνε οι άλλοι..."
Γιατί, μη μου πείτε ότι όσοι λένε "δεν τα φάγαμε μαζί", λένε όλοι αλήθεια! Ας πει λοιπόν ο κάθε ΈΛληνας, αν αγωνίσθηκε ενάντια στη διαφθορά του Σημίτη! Αλλά τι αγώνα να κάνει κάποιος ο οποίος έχει αποχαυνωθεί από τα χρήματα που εισέρευσαν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο και το μόνο που τον ένοιαζε ήταν πως θα αγοράσει ακριβό αυτοκίνητο!
Αλλά όπως στην περίοδο της χούντας, έτσι και τώρα: Κάποιοι καλούνται να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και κάποιοι πονηροί κοιτούν να εκμεταλλευτούν πολιτικά την κατάσταση...
ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΝΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΤΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνική οικονομική κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνική οικονομική κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 29 Μαΐου 2011
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;
Αίσθημα ντροπής και προδοσίας διακατέχει κατά τον τελευταίο χρόνο το μέσο Έλληνα πολίτη. Και αιτία δεν είναι άλλη από την αποκάλυψη της αλήθειας για την πραγματική οικονομική κατάσταση της πατρίδος μας (είναι άραγε αυτή η πραγματική κατάσταση της χώρας μας ή μήπως και πάλι μας λένε ψέματα;). Το ερώτημα «Τις πταίει;» ήρθε και πάλι στο προσκήνιο. Οι πολίτες άρχισαν να κατηγορούν τους πολιτικούς ως αποκλειστικούς υπεύθυνους για την καταλήστευση των ταμείων, ενώ οι πολιτικοί από τη μεριά τους, επιμένουν ότι και οι Έλληνες πολίτες, έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης για τρεις κυρίως λόγους: Ο πρώτος είναι ότι ο κυρίαρχος λαός, με τη ψήφο του επέμενε συνειδητά να εναλλάσσει στην εξουσία τα δύο μεγάλα κόμματα, επικροτώντας εμμέσως πλην σαφώς την πολιτική που μας έφερε μέχρι εδώ. Ο δεύτερος λόγος, είναι ότι μεγάλο μέρος των πολιτών συμμετείχε ενεργά στα διάφορα οικονομικά σκάνδαλα και ο τρίτος και ίσως σημαντικότερος λόγος (και αφορά όλους τους Έλληνες χωρίς καμία εξαίρεση), είναι ότι κανένας Έλληνας πολίτης (ή πιο σωστά κοινωνική ομάδα), δε διαμαρτυρήθηκε μέχρι εχθές, τόσο έντονα για τη διαφθορά που βίωνε καθημερινά στις σχέσεις του με το κράτος.
Αρχικά λοιπόν, ενώ όλοι πάγωσαν στο άκουσμα της πραγματικότητας ότι στα ταμεία "...δεν υπάρχει σάλιο...", εχθές 15 Δεκεμβρίου 2010, 1 χρόνο μετά τις αποκαλύψεις και κόντρα στην κατηγορία, ότι οι πολίτες αποδέχονται παθητικά όλες τις αποφάσεις της εξουσίας, ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, για να διαδηλώσει, να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί. Να διαμαρτυρηθεί όμως για ποιο λόγο; Για τη μείωση των μισθών ή για τη ρημαγμένη και λεηλατημένη Ελλάδα; Δηλ. στην περίπτωση που η κυβέρνηση δανειζόταν και έδινε αυξήσεις στους υπαλλήλους, διατηρώντας ωστόσο την υπάρχουσα διαφθορά στο δημόσιο βίο, θα ήταν όλα καλά; Γιατί αυτές οι διαμαρτυρίες να γίνονται ΤΩΡΑ και όχι πέρυσι ή πρόπερσυ κ.λπ; Έπρεπε να μειωθούν οι μισθοί και μετά οι ενεργοί πολίτες να διαμαρτυρηθούν; Το γεγονός ότι επί τόσα χρόνια, η Ελλάδα ρημαζόταν με τη σύμπραξη πολιτικών-πολιτών και συνδικάτων, ήταν παντελώς αδιάφορο στους Έλληνες; Ήταν ελάσσονος σημασίας; Ή μήπως ο κάθε πολίτης είχε «τσιμπήσει» το δόλωμα των πολιτικών-και κυρίως του Σημίτη- με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί στην προσωπική του οικονομική ευδαιμονία (έγινε «παρτάκιας», τον απασχολούσε μόνο η «πάρτυ» του) και η συνολική κατάσταση της Ελλάδος να του είναι αδιάφορη;
Πράγματι το πρόβλημα είναι πολύπλοκο και μοιάζει με το ερώτημα αν το αυγό γέννησε την κότα ή η κότα το αυγό, καθώς όλοι θεωρούν ότι έχουν δίκιο. Οι μεν πολιτικοί ισχυρίζονται ότι εκλέχθηκαν νόμιμα από τον Ελληνικό λαό για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους, οι δε πολίτες, ισχυρίζονται ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Από την άλλη, η ιστορική φράση του Θεόδωρου Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», είναι πέρα για πέρα λάθος, καθώς έντεχνα επιδιώκει να βάλει όλους τους πολίτες και όλους τους πολιτικούς στο ίδιο τσουβάλι.. Ούτε να κατηγορήσουμε συλλήβδην όλους τους πολιτικούς είναι σωστό, ούτε επίσης να κατηγορήσουμε όλους του πολίτες, διότι και στις δύο περιπτώσεις, μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά. Ρίχνοντας για παράδειγμα το φταίξιμο σε όλους του πολιτικούς, τότε τιμωρούμε τους πολιτικούς που δεν έκλεψαν ενώ ταυτόχρονα αθωώνουμε τους διεφθαρμένους πολίτες που έκλεψαν και έφαγαν μαζί με τους διεφθαρμένους πολιτικούς.
Οι Έλληνες πρέπει να βγουν νικητές από τη σημερινή οικονομικό-κοινωνικό-πολιτική κατάσταση και πραγματικά πρέπει να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία. Αυτά που ενώνουν τους Έλληνες, είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.
Αρχικά λοιπόν, ενώ όλοι πάγωσαν στο άκουσμα της πραγματικότητας ότι στα ταμεία "...δεν υπάρχει σάλιο...", εχθές 15 Δεκεμβρίου 2010, 1 χρόνο μετά τις αποκαλύψεις και κόντρα στην κατηγορία, ότι οι πολίτες αποδέχονται παθητικά όλες τις αποφάσεις της εξουσίας, ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, για να διαδηλώσει, να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί. Να διαμαρτυρηθεί όμως για ποιο λόγο; Για τη μείωση των μισθών ή για τη ρημαγμένη και λεηλατημένη Ελλάδα; Δηλ. στην περίπτωση που η κυβέρνηση δανειζόταν και έδινε αυξήσεις στους υπαλλήλους, διατηρώντας ωστόσο την υπάρχουσα διαφθορά στο δημόσιο βίο, θα ήταν όλα καλά; Γιατί αυτές οι διαμαρτυρίες να γίνονται ΤΩΡΑ και όχι πέρυσι ή πρόπερσυ κ.λπ; Έπρεπε να μειωθούν οι μισθοί και μετά οι ενεργοί πολίτες να διαμαρτυρηθούν; Το γεγονός ότι επί τόσα χρόνια, η Ελλάδα ρημαζόταν με τη σύμπραξη πολιτικών-πολιτών και συνδικάτων, ήταν παντελώς αδιάφορο στους Έλληνες; Ήταν ελάσσονος σημασίας; Ή μήπως ο κάθε πολίτης είχε «τσιμπήσει» το δόλωμα των πολιτικών-και κυρίως του Σημίτη- με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί στην προσωπική του οικονομική ευδαιμονία (έγινε «παρτάκιας», τον απασχολούσε μόνο η «πάρτυ» του) και η συνολική κατάσταση της Ελλάδος να του είναι αδιάφορη;
Πράγματι το πρόβλημα είναι πολύπλοκο και μοιάζει με το ερώτημα αν το αυγό γέννησε την κότα ή η κότα το αυγό, καθώς όλοι θεωρούν ότι έχουν δίκιο. Οι μεν πολιτικοί ισχυρίζονται ότι εκλέχθηκαν νόμιμα από τον Ελληνικό λαό για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους, οι δε πολίτες, ισχυρίζονται ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Από την άλλη, η ιστορική φράση του Θεόδωρου Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», είναι πέρα για πέρα λάθος, καθώς έντεχνα επιδιώκει να βάλει όλους τους πολίτες και όλους τους πολιτικούς στο ίδιο τσουβάλι.. Ούτε να κατηγορήσουμε συλλήβδην όλους τους πολιτικούς είναι σωστό, ούτε επίσης να κατηγορήσουμε όλους του πολίτες, διότι και στις δύο περιπτώσεις, μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά. Ρίχνοντας για παράδειγμα το φταίξιμο σε όλους του πολιτικούς, τότε τιμωρούμε τους πολιτικούς που δεν έκλεψαν ενώ ταυτόχρονα αθωώνουμε τους διεφθαρμένους πολίτες που έκλεψαν και έφαγαν μαζί με τους διεφθαρμένους πολιτικούς.
Οι Έλληνες πρέπει να βγουν νικητές από τη σημερινή οικονομικό-κοινωνικό-πολιτική κατάσταση και πραγματικά πρέπει να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία. Αυτά που ενώνουν τους Έλληνες, είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΝ ΚΑΙ ΕΠΕΙΝΑΣΑΝ
Κι όμως! Στη σημερινή Ελλάδα υπάρχουν και Έλληνες (μιλάμε για πραγματικούς Έλληνες-φιλόπατρεις-νομοταγείς πολίτες και όχι για τη "Σάρα και τη Μάρα" των Ελλήνων που εδώ και δεκαετίες καταλήστευαν το Ελληνικό κράτος) που χαίρονται που αποκαλύφθηκε η σαπίλα του παλαιού συστήματος και όλα τα ρεμάλια που μέχρι τώρα ζούσαν με απατεωνιές, επιτέλους θα αναγκαστούν να σεβαστούν τους νόμους.
Οι Έλληνες που τώρα θα πτωχεύσουν, όταν κάποτε έπερναν επιδοτήσεις από την Ε.Ε., αυτοί επένδυαν σε πολυτελή ζωή με ακριβά αυτοκίνητα και ακριβά σπίτια, αντί να επενδύσουν στην ανταγωνιστικότητα της επιχείρησής τους.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, προκαλούσαν με τη συμπεριφορά τους τους νέους-άνεργους απόφοιτους των πανεπιστημίων όταν τους έλεγαν κατάμουτρα "Εσείς οι νέοι είστε άχρηστοι! Παρόλο που μορφώνεστε δεν μπορείται να βρείτε ούτε μία δουλειά. Εμείς δε χρειαζόμαστε πανεπιστήμια, έχουμε βγάλει το σχολείο της ζωής! Αν και δε μάθαμε γράμματα, βγάζουμε περισσότερα λεφτά από εσάς!"
Μ' αυτήν την έννοια, εγώ χαίρομαι που όσοι Ελληναράδες χρησιμοποιούσαν ξένα λεφτά (των επιδοτήσεων) για να επιδειχθούν και να προκαλέσουν με τη συμπεριφορά τους, τώρα θα πουν το ψωμί ψωμάκι...
Επίσης χαίρομαι με τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδος. Όπως αποδείχθηκε, η Ελλάδα ήταν άρρωστη και δεν το γνωρίζαμε εμείς όλοι (πλην των πολιτικών). Τώρα το πρώτο βήμα έγινε. Διαγνώσθηκε η αρρώστια (που ήταν η διαφθορά). Το επόμενο βήμα είναι η σταδιακή ίαση και η καταπολέμηση της διαφθοράς.
Οι Έλληνες που τώρα θα πτωχεύσουν, όταν κάποτε έπερναν επιδοτήσεις από την Ε.Ε., αυτοί επένδυαν σε πολυτελή ζωή με ακριβά αυτοκίνητα και ακριβά σπίτια, αντί να επενδύσουν στην ανταγωνιστικότητα της επιχείρησής τους.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, προκαλούσαν με τη συμπεριφορά τους τους νέους-άνεργους απόφοιτους των πανεπιστημίων όταν τους έλεγαν κατάμουτρα "Εσείς οι νέοι είστε άχρηστοι! Παρόλο που μορφώνεστε δεν μπορείται να βρείτε ούτε μία δουλειά. Εμείς δε χρειαζόμαστε πανεπιστήμια, έχουμε βγάλει το σχολείο της ζωής! Αν και δε μάθαμε γράμματα, βγάζουμε περισσότερα λεφτά από εσάς!"
Μ' αυτήν την έννοια, εγώ χαίρομαι που όσοι Ελληναράδες χρησιμοποιούσαν ξένα λεφτά (των επιδοτήσεων) για να επιδειχθούν και να προκαλέσουν με τη συμπεριφορά τους, τώρα θα πουν το ψωμί ψωμάκι...
Επίσης χαίρομαι με τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδος. Όπως αποδείχθηκε, η Ελλάδα ήταν άρρωστη και δεν το γνωρίζαμε εμείς όλοι (πλην των πολιτικών). Τώρα το πρώτο βήμα έγινε. Διαγνώσθηκε η αρρώστια (που ήταν η διαφθορά). Το επόμενο βήμα είναι η σταδιακή ίαση και η καταπολέμηση της διαφθοράς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)