ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;

Αίσθημα ντροπής και προδοσίας διακατέχει κατά τον τελευταίο χρόνο το μέσο Έλληνα πολίτη. Και αιτία δεν είναι άλλη από την αποκάλυψη της αλήθειας για την πραγματική οικονομική κατάσταση της πατρίδος μας (είναι άραγε αυτή η πραγματική κατάσταση της χώρας μας ή μήπως και πάλι μας λένε ψέματα;). Το ερώτημα «Τις πταίει;» ήρθε και πάλι στο προσκήνιο. Οι πολίτες άρχισαν να κατηγορούν τους πολιτικούς ως αποκλειστικούς υπεύθυνους για την καταλήστευση των ταμείων, ενώ οι πολιτικοί από τη μεριά τους, επιμένουν ότι και οι Έλληνες πολίτες, έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης για τρεις κυρίως λόγους: Ο πρώτος είναι ότι ο κυρίαρχος λαός, με τη ψήφο του επέμενε συνειδητά να εναλλάσσει στην εξουσία τα δύο μεγάλα κόμματα, επικροτώντας εμμέσως πλην σαφώς την πολιτική που μας έφερε μέχρι εδώ. Ο δεύτερος λόγος, είναι ότι μεγάλο μέρος των πολιτών συμμετείχε ενεργά στα διάφορα οικονομικά σκάνδαλα και ο τρίτος και ίσως σημαντικότερος λόγος (και αφορά όλους τους Έλληνες χωρίς καμία εξαίρεση), είναι ότι κανένας Έλληνας πολίτης (ή πιο σωστά κοινωνική ομάδα), δε διαμαρτυρήθηκε μέχρι εχθές, τόσο έντονα για τη διαφθορά που βίωνε καθημερινά στις σχέσεις του με το κράτος.
Αρχικά λοιπόν, ενώ όλοι πάγωσαν στο άκουσμα της πραγματικότητας ότι στα ταμεία "...δεν υπάρχει σάλιο...", εχθές 15 Δεκεμβρίου 2010, 1 χρόνο μετά τις αποκαλύψεις και κόντρα στην κατηγορία, ότι οι πολίτες αποδέχονται παθητικά όλες τις αποφάσεις της εξουσίας, ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, για να διαδηλώσει, να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί. Να διαμαρτυρηθεί όμως για ποιο λόγο; Για τη μείωση των μισθών ή για τη ρημαγμένη και λεηλατημένη Ελλάδα; Δηλ. στην περίπτωση που η κυβέρνηση δανειζόταν και έδινε αυξήσεις στους υπαλλήλους, διατηρώντας ωστόσο την υπάρχουσα διαφθορά στο δημόσιο βίο, θα ήταν όλα καλά; Γιατί αυτές οι διαμαρτυρίες να γίνονται ΤΩΡΑ και όχι πέρυσι ή πρόπερσυ κ.λπ; Έπρεπε να μειωθούν οι μισθοί και μετά οι ενεργοί πολίτες να διαμαρτυρηθούν; Το γεγονός ότι επί τόσα χρόνια, η Ελλάδα ρημαζόταν με τη σύμπραξη πολιτικών-πολιτών και συνδικάτων, ήταν παντελώς αδιάφορο στους Έλληνες; Ήταν ελάσσονος σημασίας; Ή μήπως ο κάθε πολίτης είχε «τσιμπήσει» το δόλωμα των πολιτικών-και κυρίως του Σημίτη- με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί στην προσωπική του οικονομική ευδαιμονία (έγινε «παρτάκιας», τον απασχολούσε μόνο η «πάρτυ» του) και η συνολική κατάσταση της Ελλάδος να του είναι αδιάφορη;
Πράγματι το πρόβλημα είναι πολύπλοκο και μοιάζει με το ερώτημα αν το αυγό γέννησε την κότα ή η κότα το αυγό, καθώς όλοι θεωρούν ότι έχουν δίκιο. Οι μεν πολιτικοί ισχυρίζονται ότι εκλέχθηκαν νόμιμα από τον Ελληνικό λαό για να εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους, οι δε πολίτες, ισχυρίζονται ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Από την άλλη, η ιστορική φράση του Θεόδωρου Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», είναι πέρα για πέρα λάθος, καθώς έντεχνα επιδιώκει να βάλει όλους τους πολίτες και όλους τους πολιτικούς στο ίδιο τσουβάλι.. Ούτε να κατηγορήσουμε συλλήβδην όλους τους πολιτικούς είναι σωστό, ούτε επίσης να κατηγορήσουμε όλους του πολίτες, διότι και στις δύο περιπτώσεις, μαζί με τα ξερά, καίγονται και τα χλωρά. Ρίχνοντας για παράδειγμα το φταίξιμο σε όλους του πολιτικούς, τότε τιμωρούμε τους πολιτικούς που δεν έκλεψαν ενώ ταυτόχρονα αθωώνουμε τους διεφθαρμένους πολίτες που έκλεψαν και έφαγαν μαζί με τους διεφθαρμένους πολιτικούς.
Οι Έλληνες πρέπει να βγουν νικητές από τη σημερινή οικονομικό-κοινωνικό-πολιτική κατάσταση και πραγματικά πρέπει να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία. Αυτά που ενώνουν τους Έλληνες, είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

http://enotikoi.blogspot.com/

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Στις 21 Νοεμβρίου η Ορθόδοξος Χριστιανική Εκκλησία μας γιορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου. Την είσοδο δηλαδή της Θεοτόκου στο Ναό.
Οι γονείς της Θεοτόκου-Ιωακείμ και Άννα-άνθρωποι καλόγνωμοι και ειρηνικοί , ήταν πιστοί στον ένα και αληθινό Θεό. Ωστόσο στις καρδιές τους, φώλιαζε η λαχτάρα να γίνουν γονείς. Η Άννα καθημερινά προσευχόταν θερμά στο Θεό της και Του ζητούσε να της χαρίσει ένα παιδί. Το παιδί που θα της χάριζε ο Κύριος, είχε τάξει να το αφιερώσει στην υπηρεσία τη δική Του.
Τα χρόνια περνούσαν και το ζευγάρι παρέμενε άτεκνο. Παρόλα αυτά όμως, η Άννα δεν έχανε την πίστη της. Γνώριζε ότι όποιος πιστεύει στο Θεό, μπορεί να Του ζητάει κι Εκείνος θα το δώσει. Και έτσι μ' όλο που τα χρόνια κυλούσαν, εκείνη δεν έπαψε να προσεύχεται θερμά και να περιμένει το θαύμα.
Το θαύμα όμως γίνεται, όταν οι ανθρώπινες ελπίδες έχουν σβήσει. Τότε, όταν το κεφάλι της Άννας ήταν άσπρο από τα γερατειά και τα όργανά της νεκρωμένα λόγω της ηλικίας, γέννησε τη μονάκριβη στον κόσμο κόρη της, τη μικρή Μαρία, την εκλεκτή του Θεού (στις 8 Σεπτεμβρίου γιορτάζουμε την γέννηση της Θεοτόκου).
Όταν η Μαρία έγινε τριών χρόνων, την πήραν οι γονείς της και την προσέφεραν όπως το είχαν υποσχεθεί, στο Θεό, που τους τη χάρισε. Την παρέδωσαν τότε στον Αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος με τη σειρά του, την πήρε και την έβαλε στον ιερότερο χώρο του ναού, στα Άγια των Αγίων, όπου εισερχόταν μόνο ο Αρχιερέας μια φορά κάθε χρόνο. Το φαινόμενο ως άτοπο να εισέλθει στα άγια των αγίων γυναίκα, έλυσε ο Ζαχαρίας λέγοντας στο λαό ότι ο Θεός του γνώρισε πώς είναι θέλημα Του να μπει η Παρθένος εκεί.
Στο ναό, η Παρθένος έμεινε δώδεκα χρόνια. Η Θεοτόκος εξήλθε από τα άγια των αγίων του ναού σε ηλικία δεκαπέντε ετών και νυμφεύθηκε τον Ιωσήφ.
Αφότου ο Ιωσήφ εμνηστεύθη την Παρθένο, πέρασαν τέσσερις μήνες και τότε έγινε ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (25 Μαρτίου). Αφού η Θεοτόκος γέννησε τον Κύριο, ο Ζαχαρίας την συναρίθμησε σαν Παρθένο και μετά τον τόκο μαζί με τις άλλες παρθένες που ζούσαν σε ιδιαίτερο χώρο του ναού, γι' αυτό και εφονεύθη, καθώς λέγει ο Μέγας Βασίλειος.

ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΝ ΚΑΙ ΕΠΕΙΝΑΣΑΝ

Κι όμως! Στη σημερινή Ελλάδα υπάρχουν και Έλληνες (μιλάμε για πραγματικούς Έλληνες-φιλόπατρεις-νομοταγείς πολίτες και όχι για τη "Σάρα και τη Μάρα" των Ελλήνων που εδώ και δεκαετίες καταλήστευαν το Ελληνικό κράτος) που χαίρονται που αποκαλύφθηκε η σαπίλα του παλαιού συστήματος και όλα τα ρεμάλια που μέχρι τώρα ζούσαν με απατεωνιές, επιτέλους θα αναγκαστούν να σεβαστούν τους νόμους.

Οι Έλληνες που τώρα θα πτωχεύσουν, όταν κάποτε έπερναν επιδοτήσεις από την Ε.Ε., αυτοί επένδυαν σε πολυτελή ζωή με ακριβά αυτοκίνητα και ακριβά σπίτια, αντί να επενδύσουν στην ανταγωνιστικότητα της επιχείρησής τους.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, προκαλούσαν με τη συμπεριφορά τους τους νέους-άνεργους απόφοιτους των πανεπιστημίων όταν τους έλεγαν κατάμουτρα "Εσείς οι νέοι είστε άχρηστοι! Παρόλο που μορφώνεστε δεν μπορείται να βρείτε ούτε μία δουλειά. Εμείς δε χρειαζόμαστε πανεπιστήμια, έχουμε βγάλει το σχολείο της ζωής! Αν και δε μάθαμε γράμματα, βγάζουμε περισσότερα λεφτά από εσάς!"

Μ' αυτήν την έννοια, εγώ χαίρομαι που όσοι Ελληναράδες χρησιμοποιούσαν ξένα λεφτά (των επιδοτήσεων) για να επιδειχθούν και να προκαλέσουν με τη συμπεριφορά τους, τώρα θα πουν το ψωμί ψωμάκι...

Επίσης χαίρομαι με τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδος. Όπως αποδείχθηκε, η Ελλάδα ήταν άρρωστη και δεν το γνωρίζαμε εμείς όλοι (πλην των πολιτικών). Τώρα το πρώτο βήμα έγινε. Διαγνώσθηκε η αρρώστια (που ήταν η διαφθορά). Το επόμενο βήμα είναι η σταδιακή ίαση και η καταπολέμηση της διαφθοράς.

«…και οι έσχατοι έσονται πρώτοι…»

Δεν ξέρω γιατί, αλλά πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη νόσο της κατάθλιψης από την οποία κινδυνεύουν πολλοί Έλληνες (λόγω δηλ. ότι της οικονομικής κρίσης, πολύς κόσμος θα απογοητευτεί από την όλη κατάσταση που θα δημιουργηθεί και θα πέσει σε κατάθλιψη).
Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά εγώ προσωπικά, την κατάθλιψη την πέρασα κατά τη διάρκεια της μαύρης 8ετίας επί πρωθυπουργίας Σημίτη, που όταν ενώ η διαφθορά χτυπούσε κόκκινο και οι κρυφές (όπως αποδείχτηκε) συμφωνίες της Ελληνικής κυβέρνησης με την goldman sachs, απέκρυπταν από τον Ελληνικό λαό την πραγματική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, όλοι (πολίτες-πολιτικοί- δημοσιογράφοι) πανηγύριζαν για τους δείκτες ανάπτυξης που παρουσίαζε η χώρα μας και με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι όλος ο πλανήτης θαύμαζε τα επιτεύγματά μας. Τότε λοιπόν που όλοι οι Έλληνες έπρεπε να πάνε "kontra" στο σύστημα, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών αποδείχτηκαν "ΚΟΤΕΣ"!!! Όποιος τολμούσε να τα βάλει με το σύστημα, τον έβγαζαν ΤΡΕΛΟ! Του έλεγαν ότι πάει "kontra" σε μονόδρομο!
Και να λοιπόν που ήρθε η ώρα, η αλήθεια να αποκαλυφθεί. Τα βρώμικα παιχνίδια που παίχτηκαν πίσω από την πλάτη των Ελλήνων, έγιναν γνωστά. Η Ελλάδα σήμερα, κινδυνεύει από στιγμή σε στιγμή να χρεοκοπήσει, τόσο εξαιτίας της πολιτικής που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις του κοντινού και μακρινού παρελθόντος, όσο και εξαιτίας του στρουθοκαμηλισμού των πολιτών που έτρωγαν από το «χαρτζιλίκι» των επιδοτήσεων… Αποδείχθηκε περίτρανα ότι όσοι έκλεγαν εκείνη τη μαύρη 8ετία (αλήθεια, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πιστεύουν ότι η διαφθορά των κυβερνήσεων Σημίτη, είναι σκανδαλολογία και όχι πραγματικότητα;) αποδείχτηκαν φιλόπατρεις, ενώ αντίθετα, όσοι χειροκροτούσαν εκείνο το σάπιο σύστημα, αποδείχτηκαν είτε προδότες της πατρίδος μας (εάν χειροκροτούσαν εσκεμμένα), είτε αφελείς (εάν χειροκροτούσαν από παρακίνηση, σύμφωνα με το σύνθημα «κάνε ότι κάνω»).
Τώρα που «ο κόμπος έφτασε στο χτένι» και δεν πάει άλλο για την ελληνική οικονομία, όλοι διαμαρτύρονται για τα σκληρά μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση. Και συμβαίνει η εξής αντίφαση στην κοινωνία μας: Πολλοί από εκείνους που κάποτε χειροκροτούσαν τη διαφθορά, τώρα κινδυνεύουν να πέσουν σε κατάθλιψη ενώ πολλοί από εκείνους που έκλεγαν για τη διαφθορά, τώρα χαίρονται που έλαμψε η αλήθεια! Βρε γυρίσματα που έχει η ζωή! Είναι αυτό που λέμε «…και οι έσχατοι έσονται πρώτοι…»

Η "ΚΟΙΝΩΝΙΑ" ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΞΕΥΡΕΣΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ

"Το τερπνόν μετά του ωφελίμου": Η Ελληνική κυβέρνηση μπορεί να μαζέψει χρήματα άμεσα, δίνοντας τη δυνατότητα στους κατόχους οχημάτων και δικύκλων, να προεξοφλήσουν (εφόσον το επιθυμούν και όχι υποχρεωτικά), τα τέλη κυκλοφορίας των οχημάτων τους, για την επόμενη π.χ. 5ετία. Έτσι, ο πολίτης που θα συμμετέχει στο πρόγραμμα αυτό, θα μπορεί να προγραμματίσει καλύτερα τον οικογενειακό του προϋπολογισμό σε βάθος χρόνου και η κυβέρνηση θα βάλει στα ταμεία της κάποια χρήματα άμεσα. Ένα άλλο μέτρο επίσης, θα μπορούσε να είναι η πτώση των τιμών των μικρών αυτοκινήτων (π.χ. μέχρι 1000 cc). Αν λοιπόν ένα τέτοιο αυτοκίνητο (καινούργιο ή μεταχειρισμένο) κόστιζε μέχρι 3.000 €, δε θα αναθερμαίνονταν η αγορά αυτοκινήτου; Δεν θα κέρδιζαν έτσι και οι έμποροι αλλά και το κράτος; Γιατί, πόσοι Έλληνες δεν έχουν εγκλωβιστεί στο παλαιό τους αυτοκίνητο, αλλά παρόλα αυτά δεν μπορούν να αγοράσουν κάποιο καινούργιο λόγω οικονομικών προβλημάτων;
Δίνουμε έτσι μία ανάσα στην Ελληνική οικονομία για την επόμενη 2ετία. Μετά βλέπουμε...
Προϋπόθεση βέβαια της επιτυχίας αυτού του προγράμματος, είναι η σοβαρότητα και φερεγγυότητα της κυβέρνησης. Όχι δηλ. να θεσπίσει αυτά τα μέτρα για φέτος και του χρόνου τέτοιον καιρό να το "παίξει Αλέκος!" Καταλαβαίνετε τι εννοώ... Όπως έκανε δηλ. με το προεκλογικό της πρόγραμμα: "Λεφτά υπάρχουν..." έλεγε ο νυν Πρωθυπουργός της χώρας και μόλις εξελέγει κυβέρνηση "... α εμείς δεν το ξέραμε ότι δεν υπάρχουν λεφτά!". Μα καλά ρε άνθρωπέ μου Γεώργιε, αφού σου έλεγε ο Κώστας ότι λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν! Γιατί δεν τον πίστεψες; Νόμισες ότι σου λέει ψέματα; Μα αν εσύ που είσαι αρχηγός πολιτικού κόμματος (και συνεπώς θα γνωρίζεις κάτι παραπάνω), δεν πιστεύεις τους συναδέλφους σου πολιτικούς, τότε τι να πούμε κι εμείς οι απλοί πολίτες για εσάς(που όχι μόνο κάτι παραπάνω δεν γνωρίζουμε, αλλά αντίθετα παραπληροφορούμαστε κιόλας από το σύστημα); Πως να σας πιστέψουμε;

ΝΕΟΙ ΑΚΤΗΜΟΝΕΣ

Στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας, κάθε χρόνο το μήνα Μάρτιο, εορτάζεται η μνήμη του Μαρίνου Αντύπα.
Οι κάτοικοι του χωριού τιμούν αφ' ενός τον νεαρό Κεφαλονίτη διανοούμενο, ο οποίος δολοφονήθηκε άνανδρα στις 9 Μαρτίου 1907, από τους τσιφλικάδες εκείνης της εποχής, επειδή παρακινούσε τους αγρότες να επαναστατήσουν για να διεκδικήσουν ένα κομμάτι γης και αφ' ετέρου τιμούν τους αγώνες των προγόνων τους.
Μετά την αποχώρηση των Τούρκων από τη Θεσσαλία, η γη που κατείχαν τώρα έμεινε ελεύθερη. Εμφανίστηκαν τότε Έλληνες-κυρίως ομογενείς εκ Κωνσταντινουπόλεως-
ως ιδιοκτήτες τσιφλικιών, ισχυριζόμενοι ότι είχαν αγοράσει τη γη από το τουρκικό δημόσιο με συμβόλαια που είχαν υπογραφεί στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι, οι ντόπιοι κάτοικοι βρέθηκαν σε πολύ δεινότερη θέση από εκείνη που βρίσκονταν επί Τουρκοκρατίας.
Το ζήτημα της ακτημοσύνης, στη σημερινη εποχή φαίνεται ότι είναι τόσο επίκαιρο όσο και εκείνη την περίοδο της απελευθέρωσης της Ελλάδας. Πράγματι, αν συγκρίνουμε τους ακτήμονες εκείνης της εποχής με τους σημερινούς νέους της γενιάς των 600,00 €, θα δούμε ότι μιλάμε για το ίδιο πράγμα. Οι αγρότες-ακτήμονες του 1900 δεν είχαν γη να καλλιεργήσουν, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους σημερινούς νέους.
Υποχρεωτικά λοιπόν οι νέοι σήμερα, θα πρέπει να εργασθούν σκληρά σαν σκλάβοι (ανασφάλιστοι, σε αβέβαιο εργασιακό περιβάλλον-καθεστώς), όχι για να αποκτήσουν κάποιο περιουσιακό στοιχείο, αλλά απλά και μόνο για ένα κομμάτι ψωμί. Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να αγοράσει κάποιος νέος σήμερα όταν πληρώνεται μόνο 600€ το μήνα; Ιδιαίτερα δε όταν τα αγροτικά προϊόντα όπως π.χ. τα λαχανικά που ενώ αναπτύσσονται από μόνα τους στους αγρούς, ο νέος υποχρεώνεται να τα χρυσοπληρώσει για να τα αποκτήσει, τότε καταλαβαίνουμε όλοι γιατί λέμε ότι ο νέος σήμερα δουλεύει σαν σκλάβος για ένα κομμάτι ψωμί. Έτσι, ο νέος θα μείνει στο ίδιο σπίτι με τους γονείς του (ούτε λόγος να μείνει μόνος του σε ενοίκο με μισθό 600 €) οι οποίοι με τη σειρά τους σιγά-σιγά θα τον χαρακτηρίζουν αχαϊρευτο, ανεπρόκοπο, κ.λπ. Και το χάσμα γενεών θα γίνει πραγματικότητα...
Και όλα αυτά, επειδή το κράτος δε φρόντισε να προικοδοτήσει το νέο Έλληνα πολίτη αμέσως μετά την ενηλικίωσή του, με ένα κομμάτι γης, ώστε να δίναται κι αυτός να είναι αυτάρκης σε κάποιο βαθμό. Ο αντίλογος σ' αυτήν την άποψη, είναι ότι θα κατακερματιστεί η γης με αποτέλεσμα όχι μόνο την μείωση της αξίας της άλλά και τη μείωση της φροντίδας της (διότι εκτιμάται ότι οι νέοι δεν θα εκτιμήσουν όπως πρέπει τη νέα τους ιδιοκτησία). Όπως και να έχουν τα πράγματα, αυτός ο αντίλογος έχει αξία μόνο όταν το κράτος μπορεί και διατηρεί τις ισορροπίες ανάμεσα στην αγορά και τη ζήτηση, ανάμεσα στην αγοραστική δύναμη των πολιτών και την τιμολόγηση των προϊόντων από τους μηχανισμούς...
Στο Marketing, ένας τρόπος διαχωρισμού των προϊόντων είναι σε ελεύθερα (προϊόντα δηλ. που τα χρειαζόμαστε για να ζήσουμε και είναι ελεύθερα στη φύση όπως π.χ. ο αέρας, τα φρούτα, το κυνήγι, τα χόρτα κ.λπ.) και σε οικονομικά (προϊόντα δηλ. που για να τα αποκτήσουμε, πρέπει να πληρώσουμε π.χ. ένα έπιπλο, ένα αυτοκίνητο, κ.λπ.).
Μέχρι τώρα, οι νέοι δεν έχουν δικαίωμα στη γη. Η γη δηλ. που μας έδωσε ο Θεός μας, έχει αγορασθεί από μία μερίδα ανθρώπων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν όλοι να απολαύσουν τους καρπούς της. Για να κηνυγήσει κάποιος θα πρέπει να πληρώσει..., για να πιεί νερό θα πρέπει επίσης να πληρώσει...
Ας ελπίσουμε ότι στο μέλλον δε θα πληρώνουμε και τον αέρα που αναπνέουμε!!!