Το μέλλον της ελληνικής Φέτας

             Τη «ναυαρχίδα» των εξαγωγών των ελληνικών βιομηχανιών γαλακτοκομικών προϊόντων, δύναται να αποτελέσει το τυρί φέτα, τόσο λόγω της εύκολης αναγνωρισιμότητάς του στο εξωτερικό όσο και λόγω της υψηλής διατροφικής του αξίας. Το όνομά της το χρωστάει για άλλους στο ότι κόβεται σε μεγάλες τριγωνικές φέτες για να χωρέσει στα βαρέλια όπου ωριμάζει, ενώ για άλλους επειδή την κόβουμε και τη σερβίρουμε σε φέτες.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της που υπαγορεύονται από την Υπουργική Απόφαση 313025/11.01.1994 (ΦΕΚ 8 Β), αποκτώνται μόνο όταν τα αιγοπρόβατα βόσκουν στη μοναδική χλωρίδα των περιοχών Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας, Πελοποννήσου και Λέσβου και από φυλές αιγοπροβάτων παραδοσιακά εκτρεφόμενες και προσαρμοσμένες στην περιοχή παρασκευής της. Τα χαρακτηριστικά αυτά σε συνδυασμό με τις παραδοσιακές μεθόδους παρασκευής της, της έχουν προσδώσει το χαρακτηρισμό ΠΟΠ και εκτιμώνται από τους καταναλωτές της τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Η ετήσια παραγωγή φέτας στην Ελλάδα υπολογίζεται περίπου στους 120.000 τόνους από τους οποίους οι 40.000 εξάγονται, ενώ η μέση ετήσια κατανάλωση ανέρχεται περίπου στα 12 κιλά ανά άτομο. Η στροφή των καταναλωτών σε υγιεινότερους τρόπους διατροφής, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και του διαθέσιμου εισοδήματος, η προβολή της φέτας ως πηγή ασβεστίου και πρωτεϊνών-στο πλαίσιο της τάσης για υγεία και ευεξία, η αυξανόμενη εξοικείωση του ξένου καταναλωτικού κοινού με τις υψηλές θρεπτικές αξίες και τις γεύσεις της μεσογειακής διατροφής, η προβολή συνταγών με φέτα και παράλληλη  εκπαίδευση των καταναλωτών μέσω τηλεοπτικών εκπομπών, το άνοιγμα ελληνικών εστιατορίων που προσφέρουν φέτα στο κυρίως μενού τους, είναι κάποιοι από τους λόγους που ενίσχυσαν την συνολική κατανάλωση ελληνικής φέτας στο εσωτερικό και εξωτερικό της Χώρας. Στην κατεύθυνση αυτή βέβαια συνέβαλε και η εξωστρέφεια των βιομηχανιών με το ευρύ δίκτυο διανομής που ανέπτυξαν και μέσω του οποίου διαθέτουν τα προϊόντα τους σε ολόκληρη σχεδόν την ελληνική επικράτεια και σε μεγάλο μέρος των αγορών του εξωτερικού. Έτσι, στη Γερμανία η φέτα κατέκτησε το 35% του  μεριδίου αγοράς τυριού ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο το μερίδιο αγοράς έφτασε στο 17%.

                Οι προβλέψεις συνέχισης των εξαγωγών της ελληνικής Φέτας διαφαίνονται ευοίωνες καθώς οι τάσεις του σύγχρονου καταναλωτή αλλάζουν προς μία υγιεινή και χωρίς πρόσθετες χημικές ουσίες διατροφή. Επιπλέον οι ελληνικές βιομηχανίες απέκτησαν σημαντική τεχνογνωσία στον τομέα των εξαγωγών και δύνανται να τις υποστηρίξουν και να τις αυξήσουν. Απομένει η κρατική συνδρομή στην κατάρτιση εθνικής στρατηγικής προώθησης των εξαγωγών που θα  συμβάλει σημαντικά στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ

 Το δόγμα «αν θες ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο» φαίνεται να βρίσκει την καλύτερη εφαρμογή στην πολύπαθη γωνιά της ανατολικής Μεσογείου, όπου η Χώρα μας διαθέτει σημαντικά ποσά του προϋπολογισμού της σε εξοπλισμούς των Ε.Δ. για να αντιμετωπίσει τις πολεμικές απειλές-που στις μέρες μας κινδυνεύουν να γίνουν πράξη-της Τουρκίας.  Η Τουρκία από την πλευρά της ακολουθώντας τη λογική ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο, εξοπλίζεται κι αυτή διαρκώς μη δίνοντας σημασία στην οικονομική αιμορραγία που συνεπάγονται τέτοιου είδους εξοπλισμοί.

Στις μέρες μας οι αναλογίες δυνάμεων Ελλάδας–Τουρκίας παρουσιάζονται στο 2,4:1 Τούρκοι στρατιώτες για κάθε Έλληνα σε σύγκριση με 3,5 : 1 το 2014. Πιθανή αιτία η μείωση της θητείας αλλά και οι μαζικές εκκαθαρίσεις φερόμενων αντιφρονούντων στο καθεστώτος Ερντογάν ανάμεσα στις τάξεις των στελεχών και ανώτερων αξιωματικών στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις».. Ωστόσο παρά τις μειώσεις, το εν ενεργεία στρατιωτικό ανθρώπινο δυναμικό στην Τουρκία ανέρχεται σε 355.200 άτομα υπό τα όπλα, ενώ η Ελλάδα διαθέτει 142.350. Υπενθυμίζεται ότι η ισορροπία στην αναλογία δυνάμεων επιτιθέμενου προς αμυνόμενο έχει καθορισθεί το 3:1 αντίστοιχα

Όσον αφορά τα άρματα μάχης, η αναλογία είναι περίπου 1:1,7 αφού η Ελλάδα διαθέτει 1.328 άρματα μάχης και η Τουρκία 2.379. Και οι δύο πλευρές διαθέτουν γερμανικά και αμερικανικά άρματα μάχης όπως Leopard, M-60 και M-48.

Σε σχέση με τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) οι αναλογίες δυνάμεων βρίσκονται περίπου στα 1,4:1 ενώ για τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (ΤΟΜΑ) η αναλογία είναι 1,6:1 (η Ελλάδα διαθέτει 398 και η Τουρκία 645).

Όσον αφορά τον στόλο η Ελλάδα διαθέτει 11 υποβρύχια και η Τουρκία 12, ενώ αναφορικά με τις φρεγάτες η Ελλάδα διαθέτει 13 φρεγάτες και η Τουρκία 19.

Κορβέτες, Περιπολικά, και άλλα μέσα: Η Ελλάδα έχει 5 κορβέτες, 33 περιπολικά και 20 αποβατικά (5 πλοία), καθώς και 9 σκάφη υποστήριξης διαφόρων τύπων. Αντίστοιχα η Τουρκία διαθέτει 6 Κορβέτες, 41 περιπολικά και 35 αποβατικά (5 πλοία), καθώς και 79 σκάφη υποστήριξης διαφόρων τύπων.

Τέλος αναφορικά με την Πολεμική Αεροπορία, τα μαχητικά αεροσκάφη της Ελλάδος ανέρχονται στα 231, τη στιγμή που η Τουρκία διαθέτει 308, ενώ σε σχέση με τα αναγνωριστικά αεροσκάφη η Ελλάδα έχει 28 και η Τουρκία 38.

Η γλώσσα των ηγετών

 14Να επιδιώκετε λοιπόν την αγάπη και να επιθυμείτε με ζήλο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, ιδίως το χάρισμα της προφητείας. ²Γιατί αυτός που λαλεί παράξενες γλώσσες δεν απευθύνεται στους ανθρώπους, αλλά στο Θεό. Κανείς δεν τον καταλαβαίνει, αλλά με τη δύναμη του Πνεύματος εκφράζει ακατάληπτες αλήθειες. ³Ενώ αυτός που προφητεύει απευθύνεται στους ανθρώπους με λόγους οικοδομητικούς, προτρεπτικούς και παρηγορητικούς. ⁴Αυτός που λαλεί γλώσσες οικοδομεί μόνο τον εαυτό του, ενώ αυτός που μεταφέρει τα θεόσταλτα μηνύματα ενισχύει την πίστη όλης της εκκλησίας. ⁵Θα επιθυμούσα όλοι σας να είχατε το χάρισμα της προφητείας. Αυτός που προφητεύει είναι ανώτερος σε χρησιμότητα από αυτόν που γλωσσολαλεί, εκτός αν αυτός ο τελευταίος εξηγεί κιόλας αυτά που λαλεί, ώστε η εκκλησία να ενισχύεται στην πίστη της.

            ⁶Αν αδερφοί μου, τώρα σας επισκεφτώ λαλώντας γλώσσες, σε τι θα ωφελήσω; Σε τίποτα, εκτός αν σας μεταδώσω με τα λόγια μου κάποια αποκάλυψη ή κάποια γνώση ή ένα μήνυμα από το Θεό ή κάποια διδασκαλία. ⁷Πάρτε για παράδειγμα τα όργανα, όπως μια φλογέρα ή μια άρπα. Αν οι ήχοι τους δεν ξεχωρίζουν ο ένας από τον άλλο, πώς θα καταλάβει κανείς ποια μελωδία παίζει το καθένα; ⁸Και αν η σάλπιγγα δεν ηχήσει το γνωστό σε όλους μας προσκλητήριο, ποιος θα ξεσηκωθεί για πόλεμο; ⁹Παρόμοια κι εσείς, αν δε μιλήσετε με λόγια κατανοητά, πώς θα καταλάβουν οι άλλοι αυτό που λέτε; Θα είναι σαν να μιλάτε στον αέρα. ¹⁰Υπάρχουν στον κόσμο τόσες γλώσσες όσα και τα έθνη των ανθρώπων και δεν υπάρχει έθνος χωρίς τη γλώσσα του. ¹¹Όταν όμως δεν ξέρω τη σημασία της γλώσσας, για αυτόν που μου μιλάει εγώ είμαι βάρβαρος, το ίδιο κι εκείνος για μένα. ¹²Έτσι θα συμβεί και μ’ εσάς. Αφού δείχνετε μεγάλο ζήλο για τα χαρίσματα του Πνεύματος, πρέπει να επιζητείτε να είστε πιο πλούσιοι σ’ εκείνα που οικοδομούν την εκκλησία. ¹³Γι’ αυτό όποιος γλωσσολαλεί, ας ζητάει στην προσευχή του και το χάρισμα να εξηγεί στους άλλους αυτά που λαλεί. ¹⁴Γιατί, αν προσεύχομαι σε ακατανόητη γλώσσα, προσεύχεται το πνεύμα μου, ο νους μου όμως παραμένει αμέτοχος. ¹⁵Τι πρέπει λοιπόν να κάνω; Θα προσευχηθώ με το πνεύμα μου, θα προσευχηθώ όμως και με το νου μου, θα ψάλω με το πνεύμα, θα ψάλω και με το νου. ¹⁶Γιατί πραγματικά, αν ευλογείς το Θεό στη γλώσσα του πνεύματος, πώς θα μπορέσει αυτός (εν. ο πιστός) που δεν καταλαβαίνει αυτή τη γλώσσα να πει το «αμήν» στην προσευχή της ευχαριστίας που είπες; Αφού δεν καταλαβαίνει τι λες. ¹⁷Εσύ μπορεί να λες μια ωραία προσευχή ευχαριστίας, ο άλλος όμως δεν κερδίζει τίποτα. ¹⁸Ευχαριστώ το Θεό γιατί περισσότερο από όλους σας έχω το χάρισμα των γλωσσών. ¹⁹Αλλά στην εκκλησία προτιμώ να λέω πέντε λόγια κατανοητά για να καθοδηγήσω και άλλους στην πίστη, παρά μύρια λόγια που κανείς δεν θα καταλάβει.

……

            ²²Η γλωσσολαλία λοιπόν, είναι ένα σημείο που προορίζεται όχι για τους πιστούς αλλά για τους άπιστους, ενώ η προφητεία δεν απευθύνεται στους άπιστους αλλά στους πιστούς.

Ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας

 Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τη μείωση του ΦΠΑ και το "ηθικό" χρέος των Ελλήνων να ζητάνε τις αποδείξεις. 

Λύνεται έτσι το πρόβλημα; Αυτό μας δίδαξε η περίοδος της διαφθοράς της Ελλάδος; Αν δηλ. δεν ανέκυπτε το οικονομικό πρόβλημα, όλα θα ήταν καλά;
Και βέβαια όχι! Δεν είναι δυνατόν το μέλλον της Ελλάδος να σταθεί αποκλειστικά και μόνο στις αποδείξεις και στην επίλυση του οικονομικού σκέλους του προβλήματος. Τώρα είναι η κατάληλη περίοδος για τη χώρα μας να δημιουργήσει το κράτος δικαίου που της αξίζει και που όλοι ποθούνε. 
Με το έμβλημα της σχολής αστυνομικών "άρχαισθε μαθών, άρχειν επιστήσει" έχει γίνει πλέον κεκτημένο και "όρος απαράβατος" θα έλεγα, ότι οι αστυνομικοί έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν τους νόμους ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ, ΌΤΑΝ και ΌΠΟΤΕ αυτοί θέλουν. Άλλαξε λοιπόν ο ρόλος της ΕΛ.ΑΣ. και από εκτελεστικό όργανο που πρέπει να είναι, απέκτησε επιπλέον και δικαστική εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι η ΕΛ.ΑΣ. δύναται να εφαρμόζει τους νόμους (και ειδικότερα τον ΚΟΚ) σαν να είναι οι "ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ"! Ακυρώνεται έτσι κάθε προσπάθεια της πολιτείας για τη δημιουργία ενός κράτους δικαίου, ενώ παράλληλα, ο πολίτης-όντας έρμαιο της διάθεσης του αστυνόμου-τρομοκρατείται, παρά αναγνωρίζει και αποδέχεται την ίδια την ΕΛ.ΑΣ. και το εξαιρετικά δύσκολο έργο με το οποίο είναι επιφορτισμένη (και να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία στη λέξη "τρομοκρατία" από όπου κι αν προέρχεται).
Ένα απλό-για παράδειγμα-μέτρο που θα μπορούσε να ληφθεί από το κράτος για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου (δηλ. την ασυδοσία της ΕΛ.ΑΣ.), στον τρόπο εφαρμογής του ΚΟΚ, είναι να μειωθούν κατά πολύ τα πρόστιμα που αυτός προβλέπει, αλλά να εφαρμόζεται καθημερινά, παντού και ίσα σε όλους τους πολίτες. Διαφορετικά, αν δεν υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής των νόμων, καλύτερα θα ήταν αυτοί να ακυρωθούν εντελώς.

Τα οφέλη της νηστείας

 Διπλό είναι το όφελος της νηστείας που καλούμαστε να τηρήσουμε εν όψη του εορτασμού του ΠΑΣΧΑ. Το πρώτο όφελος είναι ότι ενδυναμώνουμε τη θέλησή μας (και συνεπώς και την ψυχή μας), να ακολουθήσουμε το δύσκολο δρόμο της σωτηρίας και το δεύτερο όφελος, είναι ότι συμμετέχουμε στο Θείο πόνο. Με την απάρνησή μας στις απλές καθημερινές απολαύσεις (π.χ. στην κατανάλωση κρέατος, γάλατος, κ.λπ παραγώγων τους), όταν νηστεύουμε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, ενδυναμώνουμε τη θέλησή μας στο να ακολουθήσουμε το δρόμο που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε, ξεφεύγωντας κατά κάποιο τρόπο από τον εύκολο δρόμο των υλικών απολαύσεων που μας ωθεί η κοινωνία μας. Η επέκταση βέβαια αυτής της ενδυνάμωσης της θέλησής μας, έχει αντίκτυπο και στην καθημερινή μας ζωή, όπου καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και να υπερνικήσουμε διάφορες αντιξοότητες.

Η Ζωή είναι δρόμος αντοχής κι όχι δρόμος ταχύτητας

 Άδοξο τέλος είχε η γνωστή και ταλαντούχα τραγουδίστρια Amy Winehouse, σε ηλικία μόλις 27 ετών. Η νεαρή τραγουδίστρια, βρέθηκε νεκρή από την αστυνομία, στο διαμέρισμά της στο Λονδίνο, το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου 2011. Αν και τα αίτια του θανάτου της δεν έχουν ακόμη διευκρινισθεί μέχρι αυτή τη στιγμή, εκτιμάται ότι η το νεαρό κορίτσι που πολυαγαπήθηκε από όλους τους νέους, δεν κατάφερε να βγει νικήρια από τη μάχη που έδινε για να αποτοξινωθεί από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Η Amy Winehoyse μπορεί να έφυγε άδοξα, σίγουρα όμως δεν έφυγε άσκοπα. Το δίδαγμα για τους νέους είναι ένα και δυνατό: "ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ". Οι νέοι, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η ζωή του ανθρώπου είναι "δρόμος αντοχής" και όχι δρόμος εντυπώσεων, δεν είναι "δρόμος 100μ". Ο δρόμος των ναρκωτικών, είναι ο εύκολος, ο κατηφορικός δρόμος που οδηγεί στο απύθμενο κενό. Αντίθετα, ο δρόμος της πραότητας, της ταπεινότητας και της υπευθυνότητας, είναι ο δύσκολος δρόμος που οδηγεί στο ξέφωτο. Ο καθένας διαλέγει και ακολουθεί αντίστοιχα...

Τα σημάδια του έρωτα

Ο έρωτας κάνει ομιλητικό το σιωπηλό, εκδηλωτικό τον ντροπαλό, φιλόπονο τον τεμπέλη.
Ο έρωτας είναι όμοιο με το μεθύσι, όπου οι άνθρωποι με το ποτό ξεπερνούν τον εαυτό τους σε ευρηματικότητα και ευγλωτία. Οι ερωτευμένοι είναι εξαιρετικά ομιλητικοί όταν πρόκειται για επαίνους, καθώς όπως οι ίδιοι έχουν πειστεί, θέλουν να πείσουν και τους άλλους πως είναι ερωτευμένοι με όμορφο και καλό πλάσμα. Γι αυτό, όταν γράφουν εγκώμια για το αγαπημένο τους πρόσωπο, τα στολίζουν με μελωδίες και τραγούδια σαν να ομορφαίνουν το άγαλμά τους με χρυσό.
Πράγματι, τα εναύσματα της μουσικής είναι τρία: η λύπη, η χαρά και ο ενθουσιασμός.
Η λύπη συνοδεύεται από θρήνο, η χαρά ξεσηκώνει και ωθεί ρυθμικά ολόκληρο το σώμα των ανθρώπων με επιπόλαιο χαρακτήρα, ενώ όσοι δεν μπορούν να χορέψουν, απλώς πηδούν και χτυπούν τα χέρια-οι πνευματώδεις όμως άνθρωποι, υπό το κράτος του πάθους του έρωτα, υψώνουν απλώς τη φωνή τους για να τραγουδήσουν και μιλούν με μελωδικά μέτρα. Ο ενθουσιασμός, είναι εκείνος που κυρίως προκαλεί έκσταση και βγάζει το σώμα και τη φωνή από το συνηθισμένο και το κανονικό.

Δεν είναι λοιπόν παράλογο ούτε παράξενο που εφόσον ο έρωτας κλείνει μέσα του και περιλαμβάνει όλα τα εναύσματα της μουσικής, τη λύπη, την ευχαρίστηση και τον ενθουσιασμό, είναι γενικά εύγλωτος και φλύαρος αλλά επίσης ρέπει και γλιστρά προς τη δημιουργία στίχων και μελωδιών όσο κανένα άλλο πάθος.

ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ!!!

Μες την υπόγεια την ταβέρνα,
μές σε καπνούς και σε βρισιές,
(απάνου στρίγγλιζε η λατέρνα),
όλη η παρέα πίναμε εψές,
εψές σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής,
ώ πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους άν τυραννιέται
άσπρην ημέρα δέ θυμιέται.

Τού ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος,ίδιο στοιχειό,
τού άλλου κοντόμερη η γυναίκα
στο σπίτι λειώνει από χτικιό,
στο Παλαμήδι ο γιός του Μάζη
κι η κόρη τού Γιαβή στο Γκάζι.

-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
-Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιός φταίει;... ποιός φταίει;...
Κανένα στόμα δεν το'βρε και δεν το'πε ακόμα.

Έτσι, στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σάν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μα εύρει μάς πατεί.
ΔΕΙΛΟΙ, ΜΟΙΡΑΙΙΟ ΚΙ ΑΒΟΥΛΟΙ ΑΝΤΑΜΑ,
ΠΡΟΣΜΕΝΟΥΜΕ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟ ΘΑΜΑ!!!

Κώστας Βάρναλης (1883-1974)

ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τη μείωση του ΦΠΑ και το "ηθικό" χρέος των Ελλήνων να ζητάνε τις αποδείξεις.
Λύνεται έτσι το πρόβλημα; Αυτό μας δίδαξε η περίοδος της διαφθοράς της Ελλάδος; Αν δηλ. δεν ανέκυπτε το οικονομικό πρόβλημα, όλα θα ήταν καλά;
Και βέβαια όχι! Δεν είναι δυνατόν το μέλλον της Ελλάδος να σταθεί αποκλειστικά και μόνο στις αποδείξεις και στην επίλυση του οικονομικού σκέλους του προβλήματος. Τώρα είναι η κατάληλη περίοδος για τη χώρα μας να δημιουργήσει το κράτος δικαίου που της αξίζει και που όλοι ποθούνε.
Με το έμβλημα της σχολής αστυνομικών "άρχαισθε μαθών, άρχειν επιστήσει" έχει γίνει πλέον κεκτημένο και "όρος απαράβατος" θα έλεγα, ότι οι αστυνομικοί έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν τους νόμους ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ, ΌΤΑΝ και ΌΠΟΤΕ αυτοί θέλουν. Άλλαξε λοιπόν ο ρόλος της ΕΛ.ΑΣ. και από εκτελεστικό όργανο που πρέπει να είναι, απέκτησε επιπλέον και δικαστική εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι η ΕΛ.ΑΣ. δύναται να εφαρμόζει τους νόμους (και ειδικότερα τον ΚΟΚ) σαν να είναι οι "ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ"! Ακυρώνεται έτσι κάθε προσπάθεια της πολιτείας για τη δημιουργία ενός κράτους δικαίου, ενώ παράλληλα, ο πόλίτης-όντας έρμαιο της διάθεσης του αστυνόμου-τρομοκρατείται, παρά αναγνωρίζει και αποδέχεται την ίδια την ΕΛ.ΑΣ. και το εξαιρετικά δύσκολο έργο με το οποίο είναι επιφορτισμένη (και να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία στη λέξη "τρομοκρατία" από όπου κι αν προέρχεται).
Ένα απλό-για παράδειγμα-μέτρο που θα μπορούσε να ληφθεί από το κράτος για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου (δηλ. την ασυδοσία της ΕΛ.ΑΣ.), στον τρόπο εφαρμογής του ΚΟΚ, είναι να μειωθούν κατά πολύ τα πρόστιμα που αυτός προβλέπει, αλλά να εφαρμόζεται καθημερινά, παντού και ίσα σε όλους τους πολίτες. Διαφορετικά, αν δεν υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής των νόμων, καλύτερα θα ήταν αυτοί να ακυρωθούν εντελώς.

Το δίλλημα των εκλογών της 6ης Μαΐου

Ένα είναι το δίλλημα των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012: Ευρώ ή Δραχμή; Ή διαφορετικά: Βενιζέλος-Σαμαράς ή Καμμένος;

Οι μεν πρώτοι, μας υπόσχονται εφαρμογή του μνημονίου-δηλ. ένα είδος κάθαρσης των μέχρι τώρα αμαρτιών του Ελληνικού κράτους (αδιαφάνεια, παράνομος χρηματισμός, ανομία, κ.λπ.) μέσω της εξυγείανσης της δημόσιας διοίκησης, χωρίς ωστόσο να μας απαντούν αν μπορεί να γίνει "κάθαρση" του δημόσιου βίου χωρίς προηγουμένως να έχουν τιμωρηθεί οι υπαίτιοι (διότι αλλίμονο αν ο φυλακισμός του Τσοχατζόπουλου είναι η λύση του προβλήματος της διαφθοράς).

Από την άλλη, ο κ. Καμμένος οραματίζεται μία αυτόνομη και αυτοδύναμη Ελλάδα-που είναι το θεμέλιο για της ύπαρξης κάθε κοινωνίας, με την παράλληλη τιμωρία ΟΛΩΝ των υπευθύνων (Σημίτη, κ.λπ). Την ίδια στιγμή όμως, απορρίπτει συλλήβδην το μνημόνιο και τα μέτρα του-δηλ. δεν πρέπει να γίνει καμμία διαρθωτική αλλαγή στο δημόσιο βίο;

Σαφώς και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ο πατριωτισμός κανενός από τους παραπάνω πολιτικούς. Το ερώτημα είναι αν θα πρέπει οι Έλληνες να επιλέξουν το δύσκολο αλλά γνωστό μονοπάτι της Ευρώπης, ή αν θα ήταν καλύτερα να επιέξουν το δύσκολο και άγνωστο μονοπάτι της χρεωκοπίας. Θα άξιζε άραγε στην Ελλάδα του 2012 (με τη γνώση της ιστρορίας της και των προβλημάτων της) να χρεωκοπήσει-επίσημα-για δεύτερη φορά;

ΚΕΝΤΡΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Όχι απλά ως μία λύση, αλλά ως η μοναδική λύση στο πρόβλημα της μετανάστευσης, προτείνεται από την ΕΕ και την Ελληνική κυβέρνηση, η δημιουργία 30 κέντρων μεταναστών σε όλη την Ελληνική επικράτεια. Ως ένα ιδιαίτερα ισχυρό επιχείρημα, προβάλλεται το γεγονός ότι τα κέντρα αυτά θα χρηματοδοτηθούν εξ ολοκλήρου από την ΕΕ και θα δώσουν εργασία σε χιλιάδες Έλληνες! (Βέβαια το ερώτημα παραμένει με τίνος χρήματα θα συντηρηθούν οι έγκλειστοι σ’ αυτά τα κέντρα).

Στην ελεύθερη αγορά, δίνουμε χρήματα για να αγοράσουμε κάτι. Μήπως λοιπόν κι εδώ πρόκειται για ένα ξεπούλημα της Ελλάδος; Μήπως τα κέντρα μεταναστών θα εξελιχθούν σε έναν άλλο Δούρειο ίππο που θα συμβάλει στην πλήρη διάλυση της Ελλάδος και των αρχών της;

Εξετάζοντας την παραπάνω άποψη λίγο πιο προσεκτικά, θα διαπιστώσουμε ότι η δημιουργία των κέντρων μεταναστών, αν δεν συνοδευτεί από επιπλέον μέτρα πραγματικής διαφύλαξης των Ελληνικών συνόρων, τα κέντρα μεταναστών όχι μόνο δεν θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά για μελλοντικούς λαθρομετανάστες, αλλά αντίθετα, θα λειτουργήσουν ως πόλος έλξης γι αυτούς (διότι ποιος από αυτούς τους ταλαίπωρους ανθρώπους δεν θα προτιμήσει την ασφάλεια και την υγιεινή των κέντρων αυτών από την άτονη και φτωχή καθημερινότητα των χωρών τους;). Ας μην παραξενευτούμε λοιπόν, αν οι λαθρομετανάστες από 2 εκ. πληθυσμό (που είναι σήμερα), μετά από 2-3 χρόνια φτάσουν τα 10 εκ. (και τότε να δούμε με τι χρήματα θα συντηρηθούν).

Κατόπιν των παραπάνω, και προκειμένου να μην κατηγορούμαστε συνεχώς από τους πολιτικούς ότι οι Έλληνες πολίτες δεν προτείνουν, προτείνονται τα παρακάτω μέτρα για την οριστική και όχι προσωρινή λύση των προβλημάτων της λαθρομετανάστευσης που δημιουργήθηκαν εσκεμμένα:
1) Αναζήτηση των αιτιών (και κυρίως των ευθυνών των πολιτικών, διότι στους διεφθαρμένους πολίτες ήδη άρχισαν να αποδίδονται οι ευθύνες) που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση και κατόπιν να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι (εφόσον αποδειχθεί η ποινική τους ευθύνη).
2) Αίτημα από την Ελλάδα προς την Ε.Ε. για την τροποποίηση των Ευρωπαϊκών συνθηκών που μας υποχρεώνουν να δεχόμαστε λαθρομετανάστες (π.χ. "Δουβλίνο 2", συνθήκη Σένγκεν, κ.λπ) και προσαρμογή τους με βάση τα δεδομένα που προέκυψαν από την υπάρχουσα κατάσταση. Εάν η Ε.Ε. δεν αποδεχτεί μία τέτοια τροποποίηση, εμείς δίχως δεύτερη σκέψη, πρέπει να αποχωρήσουμε από αυτές τις συνθήκες, ίσως και από την Ε.Ε.
3) Αφού γίνουν όλα τα παραπάνω, να δημιουργηθούν τα συγκεκριμένα κέντρα μεταναστών, με σκοπό την εξυγίανση της Ελληνικής κοινωνίας.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Όλοι οι δημοσιογράφοι της Ελληνικής τηλεόρασης, προτρέπουν τους Έλληνες να ξεσηκωθούν ενάντια σ' αυτούς που τους πτώχευσαν. Προτρέπουν τους Έλληνες να ψηφίσουν μικρά κόμματα για να σπάσουν δήθεν το δικομματισμό.

Έστω λοιπόν ότι οι Έλληνες, πράγματι υπακούουν αυτές τις οδηγίες και ψηφίζουν μικρά κόμματα με αποτέλεσμα να σπάσει ο δικομματισμός και να μπουν στη Βουλή 10 κόμματα. Τι γίνεται μετά; Πώς θα πορευτεί η Ελληνική κοινωνία; Με τις ίδιες αρχές και αξίες; Με το ωχ-αδερφέ...; Με την ομερτά μεταξύ εκείνων που θα "ξαναπαίρνουν τα φακελάκια" για μία "εξυπηρέτηση"; Η Ελληνική κοινωνία θα συνεχίσει να θεωρεί ως ανάπτυξη τις αγροτικές επιδοτήσεις και τα τεχνικά έργα που μας οδήγησαν στη σημερινή πτώχευση (όπως επί πρωθυπουργίας κ. Σημίτη, θεωρούνταν ανάπτυξη η κατασκευή δρόμων και πολυκατοικιών);

Προτού η Ελληνική κοινωνία προβεί σε οποιοδήποτε ξεσηκωμό, είναι επιτακτική ανάγκη να επαναπροσδιορίσει εκ νέου το σύστημα αξιών της. Οι Έλληνες θα πρέπει να συναγωνίζονται πλέον το διπλανό τους στη γνώση και στη μόρφωση, και όχι στη συσσώρευση υλικών προϊόντων όπως είναι π.χ. τα ακριβά ρούχα, τα ακριβά αυτοκίνητα κ.λπ.Επιπλέον, είναι ανάγκη οι Έλληνες να θέσουν ένα τέλος στη μισαλοδοξία, το συντομότερο δυνατόν. Οι Έλληνες πρέπει να αντιληφθούν, ότι αυτά που τους ενώνουν, είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που ισχυρίζονται τα πολιτικά κόμματα ότι τους χωρίζουν.

Το σύμβολο του σταυρού

Φυσικὰ ὁ Χριστὸς καὶ οἱ Ἀπόστολοι δὲν ἔκαμαν τὸν Σταυρὸ τοὺς ὅπως ἐμεῖς γιατί ἕως τῆς Ἀναστάσεως, ὁ Σταυρὸς ἦταν τὸ μέσο ἑνὸς ἀτιμωτικοῦ θανάτου τὸ ὁποῖο ὅμως ἔγινε ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἔρθει ἡ ἐλπίδα στὸν κόσμο, ἀφοῦ ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ ἀπάνω στὸν σταυρὸ ξεπλύθηκε μὲ τὸ αἷμα τοῦ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα.

Ἡ ἰδιαίτερη τιμὴ στὸν Σταυρὸ ξεκινᾶ μετὰ τὸ ἔτος 326 ὁπότε ἢ Αὐτοκράτειρα Ἁγία Ἑλένη πῆγε στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ νὰ προσκυνήσει τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ νὰ εὐχαριστήσει τὸ Θεὸ γιὰ τοὺς θριάμβους τοῦ γιοῦ τῆς Μ. Κωνσταντίνου. Ὁ Θεῖος ζῆλος ὅμως, ἔκανε τὴν Ἅγια Ἑλένη νὰ ἀρχίσει ἔρευνες γιὰ τὴν ἀνεύρεση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Στὸ Γολγοθὰ ἄρχισε τὶς ἀνασκαφές, καὶ σὲ κάποιο σημεῖο, βρέθηκαν τρεῖς σταυροί, ἀλλὰ ποιὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἦταν τοῦ Κυρίου; Τότε ὁ ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων Μακάριος μὲ ἀρκετοὺς Ἱερεῖς, ἀφοῦ ἔκανε δέηση, ἄγγιξε στοὺς σταυροὺς τὸ σῶμα μιᾶς γυναίκας ποῦ εἶχε πεθάνει. Ὅταν ἦλθε ἢ σειρὰ καὶ ἄγγιξε τὸν τρίτο σταυρό, ποῦ ἦταν πραγματικά του Κυρίου, ἢ γυναίκα ἀμέσως ἀναστήθηκε. Ἢ εἴδηση διαδόθηκε σὰν ἀστραπὴ σὲ ὅλα τα μέρη τῆς Ἱερουσαλήμ. Πλήθη πιστῶν ἄρχισαν νὰ συρρέουν γιὰ νὰ ἀγγίξουν τὸ τίμιο ξύλο. Ἐπειδή, ὅμως, συνέβησαν πολλὰ δυστυχήματα ἀπὸ τὸ συνωστισμό, ὕψωσαν τὸν Τίμιο Σταυρὸ μέσα στὸ ναὸ σὲ μέρος ὑψηλό, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τὸν δοῦν καὶ νὰ τὸν προσκυνήσουν ὅλοι. Αὐτή, λοιπόν, τὴν ὕψωση καθιέρωσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, νὰ γιορτάζουμε στὶς 14 Σεπτεμβρίου, γιὰ νὰ μπορέσουμε κι ἐμεῖς νὰ ὑψώσουμε μέσα στὶς ψυχὲς μᾶς τὸ Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας, ποῦ ἀποτελεῖτο κατ' ἐξοχὴν "ὅπλον κατὰ τοῦ διαβόλου". (Ὁρισμένοι Συναξαριστές, αὐτὴ τὴν ἡμέρα, ἀναφέρουν καὶ τὴν ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 628 ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Ἡράκλειο, ποῦ εἶχε νικήσει καὶ ξαναπῆρε τὸν Τίμιο Σταυρὸ ἀπὸ τοὺς Ἀβάρους, οἱ ὁποῖοι τὸν εἶχαν ἁρπάξει ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους).

Σταυρὸς ὁ φύλαξ πάσης της οἰκουμένης.

Σταυρὸς ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας.

Σταυρὸς βασιλέων τὸ κραταίωμα.

Σταυρὸς πιστῶν το στήριγμα.

Σταυρὸς Ἀγγέλων ἡ δόξα, καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα.

Γιατί κάνουμε τὸν σταυρό μας (;)

Ἕνα ἀπὸ τὰ βασικότερα χαρακτηριστικά των ὀρθόδοξων χριστιανῶν (καὶ ὄχι μόνο) εἶναι ὅτι σχηματίζουμε στὸ σῶμα μας, μὲ τὸ δεξί μας χέρι, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ. Κάνουμε τὸν σταυρό μας γιὰ τρεῖς λόγους:

α. Ἔτσι ἀναγνωρίζουμε φανερὰ ὅτι εἴμαστε μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος σταυρώθηκε γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

β. Ὑπενθυμίζουμε στὸν ἑαυτό μας ὅτι, ὅπως ὁ Κύριος θυσιάστηκε στὸν σταυρό, ἔτσι κι ἐμεῖς πρέπει νὰ θυσιάζουμε τὸ συμφέρον μας, τὸ χρόνο μας ἢ κομμάτια ἀπὸ τὴ ζωὴ μᾶς (μέχρι καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή μας) γιὰ τοὺς συνανθρώπους μας.

γ. Ἡ πείρα τῶν αἰώνων ἔχει ἀποδείξει ὅτι τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ λειτουργεῖ ὡς ἰσχυρὸ φυλαχτό, ποὺ προστατεύει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὶς ἐπιρροὲς τῶν πνευματικῶν τους ἐχθρῶν (δαιμόνων), καθὼς καὶ ἀπὸ ἄλλους κινδύνους ποὺ πιθανὸν νὰ τοὺς ἀπειλοῦν. Αὐτὸ συμβαίνει, γιατί, κάνοντας τὸν σταυρό μας, ἐπικαλούμαστε τὸν σταυρωμένο Θεὸ μᾶς (τὸ Θεάνθρωπο Ἰησοῦ) καὶ ζητᾶμε τὴ βοήθεια καὶ τὴν προστασία Του.

Τὸ νὰ διακηρύξουμε δημόσια ὅτι πιστεύουμε στὸν Χριστὸ (ὅπως γίνεται ὅταν κάνουμε τὸν σταυρό μας) δὲν εἶναι σωστὸ νὰ γίνεται ἐγωιστικὰ ἢ ὑποκριτικά, ἀλλὰ ταπεινά, σεμνὰ καὶ μὲ ἀγάπη πρὸς τοὺς συνανθρώπους μας καὶ συγχώρεση πρὸς τοὺς ἐχθρούς μας. Σύμφωνα μὲ τὰ λόγια τοῦ ἴδιου του Ἰησοῦ, καλὸ εἶναι νὰ μὴν ἐπιδεικνύουμε, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴν κρύβουμε τὴν πίστη μας. Εἶπε: «Ὅποιος μὲ ὁμολογήσει μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους, θὰ τὸν ὁμολογήσω κι ἐγὼ μπροστὰ στὸν οὐράνιο Πατέρα μου. Ὅποιος ὅμως μὲ ἀρνηθεῖ μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους, θὰ τὸν ἀρνηθῶ κι ἐγὼ μπροστὰ στὸν οὐράνιο Πατέρα μου» (Ματθ. 10, 32-33).

Τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Ἰησοῦ φαίνονται «σκληρά», ἀλλὰ ὁ Κύριος δὲν εἶναι σκληρός. Ἀντίθετα, εἶναι ταπεινὸς καὶ εἰρηνικός. Τὰ λέει ὅμως γιὰ νὰ μᾶς παρακινήσει νὰ Τοῦ ἀνοίξουμε τὴν καρδιά μας καὶ νὰ ἑνωθοῦμε με Αὐτὸν – σέ αὐτὸ θὰ μᾶς βοηθήσει τό νὰ παραδεχτοῦμε δημόσια τὴν πίστη μας.

Πῶς κάνουμε τὸν σταυρό μας; Ἑνώνουμε τὰ τρία πρῶτα δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ μας χεριοῦ καὶ τὰ ἀγγίζουμε στὸ μέτωπό μας, μετὰ στὴν κοιλιά μας καὶ στὴ συνέχεια στὸ δεξιὸ καὶ τὸν ἀριστερὸ ὦμο μας. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο σχηματίζουμε τὸ σχῆμα τοῦ σταυροῦ, πάνω στὸν ὁποῖο σταυρώθηκε ὁ Κύριος. Γι΄ αὐτό, δὲν εἶναι σωστὸ νὰ κάνουμε ἁπλὰ μιὰ ἀόριστη κίνηση (νὰ «παίζουμε μαντολίνο», ὅπως λέει ὁ λαός). Ἂν «βαριόμαστε» ἢ ντρεπόμαστε νὰ κάνουμε τὸν σταυρὸ μᾶς σωστά, κάνουμε ἕνα βῆμα πίσω στὴ σχέση μας μὲ τὸ Θεὸ – καὶ τὰ βήματα αὐτὰ εἶναι τόσο πολύτιμα!...

Τί συμβολίζει τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ ἐπὶ τοῦ σώματός μας;

Κατὰ τὸ μεγάλο δάσκαλο τῆς χριστιανικῆς ζωῆς ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ (18ος-19ος αἰώνας), ὁ σταυρὸς περιέχει τοὺς ἑξῆς συμβολισμούς:

• Ἀγγίζουμε στὸ μέτωπο: ὁ Χριστός, ὡς Θεός, βρισκόταν στὸν οὐρανό.

• Κατεβαίνουμε στὴν κοιλιά μας: ἀπὸ τὸν οὐρανό, ὁ Κύριος ἔγινε ἄνθρωπος καὶ μπῆκε στὴ μήτρα τῆς Θεοτόκου (τῆς Παναγίας).

• Ὑψωνόμαστε στοὺς ὤμους μας: παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς τοποθετήσει «στὰ δεξιά Του» (στὸν παράδεισο) κι ὄχι «στ’ ἀριστερὰ» (στὴν κόλαση), σύμφωνα μὲ τὴν περιγραφὴ τῆς Δευτέρας Παρουσίας, ποὺ κάνει ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς στὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιο, κεφάλαιο 25, στίχοι 31-46.

Τὰ τρία ἑνωμένα δάχτυλά μας συμβολίζουν τὴν Ἁγία Τριάδα, ἐνῶ τὰ ἄλλα δύο συμβολίζουν ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος.

Καὶ λίγα ἀκόμα ἱστορικὰ στοιχεῖα... Ἀπὸ ἀρχῆς οἱ χριστιανοὶ σέβονται τὸν σταυρό. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει ὅτι «ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ» εἶναι τὸ μόνο θέμα, γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι περήφανος, καὶ ὅτι «ὁ λόγος τοῦ σταυροῦ» φαίνεται ἀνοησία σ’ ἐκείνους ποὺ ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό, γιὰ τοὺς χριστιανοὺς ὅμως εἶναι «δύναμις Θεοῦ» (Πρὸς Γαλάτας, 6, 14, Ά/ πρὸς Κορινθίους, 1, 18). Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ζήτησε νὰ σταυρωθεῖ μὲ τὸ κεφάλι πρὸς τὰ κάτω, θεωρώντας ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος νὰ θανατωθεῖ ἀκριβῶς ὅπως ὁ ἀγαπημένος τοῦ δάσκαλος. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας, στὴν Πάτρα, ὁ ὁποῖος μάλιστα χαιρέτισε τὸν σταυρό, πρὶν καρφωθεῖ σ? αὐτόν, καὶ τὸν ὀνόμασε «ἁγιασμένο ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ» καὶ «γεμάτο χαρά».

Στὶς Πράξεις τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέα (ἕνα βιβλίο ποὺ γράφτηκε γύρω στὸ 150-180 μ.Χ.) ἀναφέρεται ἤδη ἡ συνήθεια τῶν χριστιανῶν νὰ σχηματίζουν τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ κουνώντας τὰ δάχτυλά τους. Τὸ ἴδιο ἀναφέρουν κι ἄλλοι χριστιανοὶ συγγραφεῖς τῶν πρώτων αἰώνων, ὅπως ὁ Τερτυλλιανός, ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρέας, ὁ Ὠριγένης, ὁ Λακτάντιος κ.α. Φαίνεται ὅτι οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ ἔκαναν τὸν σταυρὸ τοὺς πάνω στὸ μέτωπό τους, μὲ τὸ ἕνα δάχτυλο.

Οἱ χριστιανοὶ κάνουμε τὸν σταυρὸ μᾶς ὅταν φεύγουμε γιὰ κάπου καὶ ὅταν φτάσουμε, πρὶν κοιμηθοῦμε καὶ ἀφοῦ ξυπνήσουμε, ὅταν ἀρχίζουμε κι ὅταν τελειώνουμε μιὰ δουλειὰ ἢ τὸ φαγητό μας, ὅταν βάζουμε τὸ φρεσκοζυμωμένο ψωμὶ στὸ φοῦρνο ἢ τὸ τσουκάλι στὴ φωτιά, ὅταν εὐλογοῦμε τὰ παιδιά μας ἢ ἄλλα ἀγαπημένα μᾶς πρόσωπα (σχηματίζουμε σταυρὸ πρὸς τὸ μέρος τους)... Γενικά, ζοῦμε καὶ πεθαίνουμε κάτω ἄπ’ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ – ὥστε νὰ κάνουμε μόνο πράγματα ποὺ ἀρέσουν στὸ Θεὸ καὶ νὰ εἴμαστε πάντοτε μαζί Του.

Γιὰ τὸ τί θὰ ποῦμε σὲ κάθε Λειτουργία αὐτὸ εἶναι καθορισμένο ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια της Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας καὶ δὲν ἔχει ἀλλάξει αἰῶνες τώρα. Οἱ λειτουργικοὶ τύποι τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου καὶ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου εἶναι σὲ χρήση ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τους. Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ τί λέμε στοὺς Ἑσπερινοὺς καὶ τοὺς Ὄρθρους ἐπίσης εἶναι καθορισμένο ἀπὸ τὴν μακραίωνη λειτουργικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐμπλουτίζεται μὲ νέες ἀκολουθίες ὅπως περὶ τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος ἢ νεοτέρων ἁγίων. Τὸ τί θὰ ποῦμε κάθε μέρα ὁρίζεται ἀπὸ ἕνα βιβλίο ποὺ λέγεται Τυπικὸ καὶ εἶναι σὲ χρήση σὲ ὅλες τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες κάθε Λαοῦ.

Ο πρεσβύτερος Σεραφεὶμ Δημητρίου